Ανάλυση Ήρωα: Έβελιν, η Παιχνιδιάρα Σαδίστρια

Η παλιά ταυτότητα της Έβελιν ήταν... λίγο διχασμένη. Ήταν μια δυναμική δολοφόνος που πεταγόταν μέσα από τις σκιές και σου έκοβε το λαρύγγι και προτού καν πέσει μια σταγόνα αίματος στο πάτωμα είχε γίνει άφαντη. Ήταν όμως επίσης ανεξήγητα μπλε και πολύ ελαφρά ντυμένη για επαγγελματίας δολοφόνος. Επιπλέον, ναι μεν ήταν δολοφόνος στον κόσμο της Γης των Ρούνων, αλλά στο παιχνίδι δεν έπαιζε πάντα σαν δολοφόνος.
Η ανανεωμένη Έβελιν παραμένει μια ύπουλη στυγερή δολοφόνος, αλλά τώρα είναι επίσης δαίμονας. Ένας δαίμονας που ρουφάει ψυχές. Που θέλει να σε κάνει πολύ, πολύ χαρούμενο... πριν σου ξεσκίσει τις σάρκες.

Ένας γρήγορος και απλός θάνατος δεν είναι ποτέ αρκετός, όμως. Η Έβελιν προσελκύει τους στόχους της με την υπόσχεση της σαρκικής απόλαυσης, προσπαθώντας να τους ανυψώσει στην υπέρτατη έκσταση προτού αποκαλύψει τις πραγματικές της προθέσεις. Θέλει να βλέπει καθώς η ελπίδα στα μάτια τους μετατρέπεται σε φόβο και η προσμονή τους γίνεται οδύνη. «Ο πόνος γι' αυτήν δεν είναι τόσο νόστιμος αν είναι μόνο σωματικός», μας πληροφορεί ο εικονογράφος Gem “Lonewingy” Lim. «Είναι πιο απολαυστικό όταν είναι επίσης ψυχικός και συναισθηματικός».
Η Έβελιν θα βασανίσει αργά τη λεία της μέχρι να μην απομένει τίποτα. Αλλά ακόμα και η πιο γλυκιά εκτέλεση δεν είναι αρκετή για να ικανοποιήσει την πείνα της, και με το που η ζεστασιά εγκαταλείψει το σώμα της, αναζητά ήδη τον επόμενο στόχο. Θα τους ακολουθήσει καραδοκώντας στο σκοτάδι, περιμένοντας τη στιγμή που θα είναι πιο ευάλωτοι προτού χρησιμοποιήσει την κυριαρχία που έχει στις σκιές για να ξαναπάρει ανθρώπινη μορφή. Η Έβελιν έχει τελειοποιήσει το θηλυκό της προσωπείο στο πέρασμα αιώνων, τελειοποιώντας τις γοητευτικές της ικανότητες από θύμα σε θύμα.
Από που προέρχεται ένας τέτοιος δαίμονας; «Ξέραμε ότι η Έβελιν είχε αναπτύξει μια επιθυμία να προκαλεί πόνο», λέει ο JohnODyin. «Επομένως ρώτησα τον εαυτό μου, ''Ποια είναι η στιγμή στην ιστορία της Γης των Ρούνων όπου υπήρχε τόσος πόνος, ώστε να μπορέσει να δημιουργηθεί ένας τέτοιος δαίμονας;''». Η απάντηση ήταν ξεκάθαρη: Η Έβελιν γεννήθηκε από την απέραντη οδύνη που σκόρπισε ο πιο πρόσφατος Πόλεμο των Ρούνων. Η απύθμενη οδύνη και οι τεράστιες απώλειες της Γης των Ρούνων έθρεψαν τη νεαρή δαίμονα και από τότε αναζητά την αίσθηση αυτή, ένα θύμα τη φορά.

Από τα πρώτα στάδια σχεδιασμού, η Έβελιν δεν είχε ποτέ ρούχα... εεεμ, δεν είχε ποτέ ανθρώπινα ρούχα. Πρώτον, επειδή η Έβελιν δεν είναι άνθρωπος. Είναι ένας δαίμονας που μιμείται την ανθρώπινη μορφή, επομένων χρησιμοποιεί σκιές για να μιμηθεί τα ρούχα αντί να κάτσει να σκοτιστεί ψάχνοντας στη ντουλάπα της. Και δεύτερον, το να την σχεδιάσουμε με ανθρώπινα ρούχα θα έκανε την Έβελιν να μοιάζει σαν μια οποιοδήποτε κοπέλα με μπικίνι αντί για την ισχυρή σαδίστρια δαίμονα που πραγματικά είναι. Η ελκυστική εμφάνιση της Έβελιν είναι ένα όπλο - όχι μια στιλιστική επιλογή.
Η μεγαλύτερη πρόκληση στον ανασχεδιασμό της Έβελιν ήταν το να βρούμε έναν τρόπο να αναδείξουμε τους μηχανισμούς απόκρυψης της που δεν ήταν απλά μια ιδέα τύπου «ας κάνουμε το μοντέλο ημιδιαφανές για το 75% του παιχνιδιού». Αρχικά ο Lonewingy εστίασε πολύ στο τρομαχτικό, τύπου θρίλερ σχέδιο: Πόδια αράχνης, πορσελάνινη επιδερμίδα με χαραγματιές και σκιές που προσπαθούσαν να βγουν έξω, μια κοιλότητα ενός χαμένου ματιού μέσα στο οποίο μπορούσες να κοιτάξεις και να δεις τρία μάτια να σε παρακολουθούν. «Μετά η ομάδα κι εγώ σκεφτήκαμε ''Μάλιστα, ας συγκρατηθούμε λίγο ώστε οι παίκτες να έχουν ακόμα την αίσθηση ότι παίζουν μια ελκυστική θηλυκή δαίμονα'', αποκαλύπτει ο Lonewingy.

Η κρυμμένη (η Σκιά του Δαίμονα) μορφή της Έβελιν είναι αρκετά κοντά στο πως μοιάζει στην πραγματικότητα, αλλά όχι ακριβώς. Είναι η μορφή που παίρνει όταν παρακολουθεί από τις σκιές το μελλοντικό της παιχνίδι. Δεν υπάρχει λόγος να κρύβει η Έβελιν τα δαιμονικά της μαστίγια ή τα κέρατά της στο σκοτάδι - είναι ελεύθερη να παρακολουθεί το θύμα της όπως της αρέσει, περιμένοντας μέχρι ο στόχος της να είναι όσο το δυνατόν πιο ανυπεράσπιστος προτού του αποκαλυφθεί ως μια όμορφη γυναίκα. «Σκοπός μου για τη δαιμονική μορφή της Έβελιν ήταν να έχει ο παίκτης την αίσθηση ότι αυτός είναι ο κυνηγός των σκιών που προετοιμάζεται για την επίθεση», λέει ο Lonewingy.
Ο Πόνος Σου, η Ηδονή Μου.
Πιθανόν το πιο χαρακτηριστικό κομμάτι του κιτ της Έβελιν είναι η συχνά διαθέσιμη απόκρυψή της. Αυτός ο μηχανισμός ήταν πολύ δίκαιος στις περισσότερες περιστάσεις, αλλά έχει αποδειχθεί τόσο ενοχλητικός για τους παίκτες Ζούγκλας που οι δυνάμεις της Έβελιν περιορίστηκαν για το χατήρι όλων των υπολοίπων. Κι όμως, η μόνιμη απόκρυψη ήταν τόσο ελκυστική για τους παίκτες Ζούγκλας και τους οπαδούς της Έβελιν που θα έβρισκαν πάντα έναν τρόπο να τα καταφέρουν (Πλήγμα και Ανάσταση κανείς;) και έγινε ξεκάθαρο ότι η Έβελιν θα παρέμενε στη Ζούγκλα ανεξάρτητα από το πόσο ισχυρή ή αδύναμη ήταν. «Γνωρίζαμε ότι οι παίκτες πραγματικά το ήθελαν αυτό, επομένως αφοσιωθήκαμε στο να βρούμε έναν τρόπο να το εφαρμόσουμε, ώστε να λειτουργεί για όλους», λέει ο σχεδιαστής παιχνιδιού Stash “RiotStashu” Chelluck.
Το βασικό πρόβλημα με τη μόνιμη απόκρυψη στη Ζούγκλα είναι ότι ο εντοπισμός της θέσης του παίκτη Ζούγκλας γίνεται εξαιρετικά δύσκολος. Οι αρχικές εκδοχές της απόκρυψης της Έβελιν είχαν να κάνουν με το να υπάρχει κάποιου είδους προειδοποίηση για τους αντιπάλους της. Για παράδειγμα, μια εκδοχή ήταν ένα σύννεφο που κάλυπτε περίπου το ¼ του χάρτη. Μετακινούνταν σε μια προκαθορισμένη διαδρομή μέσα στο παιχνίδι και όλοι μπορούσαν να το δουν στους χάρτες τους. Αν η Έβελιν ήταν στην ομιχλώδη περιοχή, θα γινόταν αόρατη, αλλά αν βρισκόταν οπουδήποτε αλλού, όχι. «Αυτοί οι τύποι μηχανισμών κατέληξαν να είναι πολύ σκληρή δουλειά για τον παίκτη της Έβελιν», λέει ο says RiotStashu. «Υπήρχαν πολλές θεωρίες και πειραματισμοί αλλά δεν απέδιδαν».

Αντί να παίζει το παιχνίδι των πληροφοριών, η απόκρυψη της Έβελιν μεταβιβάστηκε στο Επίπεδο 6. Αυτό δίνει στους παίκτες λωρίδας χρόνο να στήσουν αμυντικές τακτικές ορατότητας, να φαρμάρουν και να παίζουν επιθετικά χωρίς την παράνοια του να έχουν μια αόρατη Έβελιν στη λωρίδα τους από το επίπεδο 2. Με το που φτάνει όμως στο 6, κανένας παίκτης Ζούγκλας (ή Carry) δεν είναι ασφαλής από την επίθεση της δαιμονικής της σκιάς.
Το υπόλοιπο κιτ της σχεδιάστηκε για να εξισορροπεί την έμφυτη δύναμη του δολοφόνου που έχει επίσης μια ικανότητα απόκρυψης διαρκείας, ενώ ταυτόχρονα της δίνει τα εργαλεία για να ξεκληρίσει κόσμο. Για παράδειγμα, το W της Έβελιν μαρκάρει έναν στόχο, προειδοποιώντας τον ότι βρίσκεται κάπου κοντά, αλλά αν δεν μετακινήσουν τον πισινούλη τους μέσα σε 2,5 δευτερόλεπτα, θα τους γοητεύει όταν τους επιτεθεί. Επίσης το όλο σύστημα της ταίριαζε γάντι. Η οθόνη σας γίνεται ροζ καθώς σάς ψιθυρίζει στο αυτί και μετά αναρωτιέστε αν θα ξεπεταχτεί από το ποτάμι ή τη βλάστηση.
Ή, πολύ πιθανό, βρίσκεται ήδη πίσω σας.






















Comments